Όλοι έχουμε βρεθεί στην αμήχανη στιγμή που κάποιος σε μια συζήτηση διακόπτει συνεχώς τους άλλους σε μια παρέα, ή να διακόπτει εμάς.
Και η λέξη «αγένεια» είναι η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό κάποιου ως χαρακτηρισμός για αυτόν που διακόπτει. Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για αγένεια, καθώς μια τέτοια τάση αποκαλύπτει κι άλλα χαρακτηριστικά του ατόμου που μιλάει και διακόπτει, και μπορεί να εξηγηθεί από διάφορους ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες.
Η ψυχολόγος Isabel Reoyo, μιλώντας στο CuídatePlus, ανέφερε σχετικά με τους λόγους αυτούς:
Ανάγκη ενεργού συμμετοχής
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η τάση κάποιου να διακόπτει τη συζήτηση προκύπτει από μια γνήσια επιθυμία για ενεργό συμμετοχή στη συζήτηση.
Μερικές φορές, όταν ένα θέμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ή συναρπαστικό, ένα άτομο αισθάνεται την επείγουσα ανάγκη να εκφράσει τη γνώμη του ή να μοιραστεί μια ιδέα. Αυτή η στάση δεν προέρχεται από πρόθεση να κυριαρχήσει στη συζήτηση ή να μειώσει τους άλλους, αλλά από τον ενθουσιασμό και τη σύνδεση που νιώθει με το θέμα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις που η ταύτιση είναι μεγάλη, μάλιστα, αντιδρούν αυθόρμητα, διακόπτοντας χωρίς να το καταλάβουν. Αυτό μπορεί να συμβεί ειδικά όταν ταυτίζονται με αυτά που λέγονται ή όταν πιστεύουν ότι η συμβολή τους είναι πολύτιμη στον εμπλουτισμό του διαλόγου.
Δυσκολίες στη ρύθμιση της παρορμητικότητας
Ένας άλλος συνηθισμένος λόγος είναι η δυσκολία ρύθμισης της παρορμητικότητας. Κάποιοι κυριεύονται τόσο από τα συναισθήματα, που δυσκολεύονται να περιμένουν τη σειρά τους για να μιλήσουν.
Τα άτομα με διαταραχές όπως η ΔΕΠΥ (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας) μπορεί να αντιμετωπίσουν πρόσθετες δυσκολίες από αυτή την άποψη.
Άγχος ή στρες
Το στρες και το άγχος μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν τις συνήθειες των ατόμων που τείνουν να διακόπτουν. Όταν ένα άτομο είναι ανήσυχο, το μυαλό του μπορεί να πάει πιο γρήγορα από τη συζήτηση, ωθώντας τον να μιλήσει προτού τελειώσει το άλλο άτομο. Αυτή η νοητική επιτάχυνση μπορεί να δημιουργήσει την αντίληψη ότι, αν δεν εκφράσουν αμέσως τις ιδέες τους, θα τις ξεχάσουν ή θα χάσουν το νήμα της συζήτησης.
Το χρόνιο άγχος μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την ικανότητα να ακούει κάποιος με υπομονή τους άλλους, αναγκάζοντας το άτομο να επικεντρωθεί περισσότερο σε αυτό που θέλει να πει, παρά σε αυτό που λένε οι άλλοι. Έτσι, μπορεί συχνά να διακόπτουν τον λόγο του άλλου, κάτι που συνήθως ερμηνεύεται ως σημάδι ανυπομονησίας ή έλλειψης ενδιαφέροντος για αυτό που εκφράζει το άλλο άτομο.
Εξωστρεφείς προσωπικότητες
Τέλος, τα άτομα με εξωστρεφή ή ιδιαίτερα εκφραστική προσωπικότητα τείνουν να επικοινωνούν με πιο ανοιχτό και δυναμικό τρόπο. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό σημαίνει ότι διακόπτουν τους άλλους την ώρα που μιλούν ή μιλούν ταυτόχρονα με άλλους, ειδικά σε κοινωνικά πλαίσια όπου αισθάνονται άνετοι και ασφαλείς.
Αυτές οι προσωπικότητες δεν επιδιώκουν απαραίτητα να επιβάλουν τη γνώμη τους, αλλά, αντιθέτως, βλέπουν τη συζήτηση ως μια ενεργή ανταλλαγή όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν ταυτόχρονα.