Άνθρωποι που χρησιμοποιούν φορητές συσκευές σε ένα καφέ και οδηγούν αυτοκίνητα εξοπλισμένα με τηλεοράσεις. Αυτές οι εικόνες προηγμένης τεχνολογίας, μας ακούγονται οικείες και μπορεί να μοιάζουν με την πραγματικότητα μας, αλλά δεν είναι σημερινές.
Αντιθέτως, τις συναντάμε αρκετά πίσω, καθώς προέρχονται από μια γαλλική ταινία του 1947 με τίτλο «Télévision: Oeil de Demain» ή «Τηλεόραση: Το μάτι του μέλλοντος», που όχι μόνο προβλέπει μια σειρά από σύγχρονες τεχνολογίες, αλλά και πώς συμπεριφέρεται ο άνθρωπος με τις συσκευές.
Το κλιπ των τεσσάρων λεπτών δείχνει ανθρώπους να συγκρούονται με άλλους ενώ κοιτάζουν μια συσκευή όταν περπατούν, να διαβάζουν ειδοποιήσεις πάνω από τον ώμο κάποιου σε ένα τρένο, καθώς και ένα τροχαίο ατύχημα λόγω της απόσπασης προσοχής κατά την οδήγηση.
Η ασπρόμαυρη ταινία, που κυκλοφόρησε μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, βασίζεται σε ένα δοκίμιο του Γάλλου συγγραφέα René Barjavel και την παραγωγή έκανε ο J.K. Raymond-Millet.
Αν και ο Barajavel δεν προέβλεψε σωστά τα smartphone, όπως εμφανίζονται σήμερα, έχει πετύχει με ακρίβεια τη συμπεριφορά των ατόμων με τέτοιες συσκευές.
![Παραλίγο ατύχημα λόγω της προσήλωσης ενός πεζού στο κινητό του](/sites/default/files/styles/in_article/public/inline-images/pezos-kinito-1947.jpg?itok=tqmXyK-4)
Το βίντεο, που έχει κυκλοφορήσει εδώ και πάνω από 70 χρόνια, δείχνει διαφορετικούς ανθρώπους σε ένα πάρκο, με τα μάτια τους κολλημένα σε κάτι που μοιάζει να είναι ένα «έξυπνο» κινητό τηλέφωνο.
Επίσης, σύμφωνα με την ταινία, οι εφημερίδες θα καταργηθούν σταδιακά, καθώς πλέον ο καθένας θα μπορεί να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες και την ενημέρωση, στις παλάμες του χεριού του.
Σε μια από τις σκηνές της μίνι ταινίας, η κάμερα επικεντρώνεται σε μια γυναίκα, η οποία είναι ντυμένη με τα ρούχα της εποχής και κάθεται σε ένα μικρό καφέ. Φαίνεται μόνη και βγάζει μία συσκευή από την τσάντα της για να της περάσει η ώρα.
![Μια γυναίκα που κάθεται μόνη, βγάζει τη φορητή συσκευή από την τσάντα της](/sites/default/files/styles/in_article/public/inline-images/gynaika-se-kafe-texnologia-1947.jpg?itok=rwaVcfuu)
Λίγο αργότερα, βλέπουμε δυο άνδρες να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο, επειδή και οι δυο τους κοιτούν απορροφημένοι μία συσκευή που κρατούν στα χέρια τους. Σε μια άλλη περίπτωση, σε έναν άνδρα έχει αποσπαστεί τόσο η προσοχή από μία οθόνη, που ενώ περπατά, σταματά απότομα μπλοκάροντας την κυκλοφορία.
Παρόλο που οι μικρές, φορητές συσκευές μοιάζουν περισσότερο με τηλεοράσεις, αντικατοπτρίζουν τα σημερινά smartphones που βρίσκονται στις τσέπες σχεδόν κάθε ανθρώπου. Αλλά αυτά που χρησιμοποιούνται στην ταινία έχουν μακρά ανασυρόμενες κεραίες που μοιάζουν με τα πρώτα κινητά τηλέφωνα.
![Οι συσκευές της ταινίας θυμίζουν πολύ τα σημερινά smartphones](/sites/default/files/styles/in_article/public/inline-images/smartphone-1947-tainia.jpg?itok=DI6pkD6r)
Στο βίντεο βλέπουμε, επίσης, μια οθόνη να παίζει μια ταινία στα δεξιά του οδηγού, την ώρα που αυτός οδηγεί, ενώ αρκετές φορές παίρνει τα μάτια του από τον δρόμο για να παρακολουθήσει την ταινία, αγνοώντας μια επικίνδυνη στροφή που και καταλήγει να χάσει τον έλεγχο του οχήματός του και να συγκρουστεί με ένα δέντρο.
Στο τέλος της ταινίας, οι θεατές μεταφέρονται στην κρεβατοκάμαρα ενός ζευγαριού όπου ένας άντρας δυσκολεύεται να κοιμηθεί.
Φαίνεται να «καλεί» ένα ολόγραμμα μιας χορεύτριας γυναίκας που εμφανίζεται στο κάτω μέρος του κρεβατιού και το παρακολουθεί ενώ η γυναίκα του κοιμάται δίπλα του.
Δείτε την ταινία που «προέβλεψε» την εξέλιξη της τεχνολογίας:
Η Anne-Katrin Weber, ιστορικός της τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης, δήλωσε: «Ενώ το έργο του Raymond-Millet είναι σχεδόν ξεχασμένο σήμερα, το Télévision: Oeil de demain έχει λάβει κάποια προσοχή σε ιστολόγια και διαδικτυακά φόρουμ, όπου η ταινία έχει επαινεθεί ότι «προέβλεψε το παρόν μας».
«Η σκιαγράφηση της ταινίας για τις ερχόμενες τηλεοπτικές χρήσεις εμφανίζεται πράγματι ως μια αρκετά ακριβής πρόβλεψη των σύγχρονων ψηφιακών μέσων σε σχέση με την ευελιξία και την υβριδικότητα των τεχνολογικών μέσων και των διαφόρων μορφών κατανάλωσής τους», συνεχίζει η Weber.
«Επιπλέον, η πανταχού παρούσα διαθεσιμότητα και προσβασιμότητα στην τηλεοπτική επικοινωνία που υπόσχεται η ταινία δείχνει με ακρίβεια τη δική μας καθημερινή χρήση των μέσων», καταλήγει.