Ανήμερα της θριαμβευτικής εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ πριν από 31 χρόνια, επέλεξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος να παίξει την «τελευταία του ζαριά» εσωκομματικά.
Στην κοινή συνεδρίαση Πολιτικής και Οργανωτικής Γραμματείας, αποφάσισε να εξαγγείλει την προσφυγή σε συντακτικό Συνέδριο του κόμματος στα τέλη Ιανουαρίου. Στελέχη της Ιπποκράτους εκτιμούν ότι πρόκειται για μια κίνηση εκτόνωσης του εσωκομματικού σκηνικού την ώρα που πληθαίνουν οι φωνές αμφισβήτησης της ηγεσίας του στο ΠΑΣΟΚ.
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Βενιζέλος είχε προαναγγείλει το Συνέδριο και στην πανηγυρική εκδήλωση της 3ης Σεπτέμβρη. Αρχικώς είχε ορισθεί για το Νοέμβριο, ωστόσο η καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα είχαν οδηγήσει σε άτυπη αναβολή του για κάποια χρονική στιγμή «από το Φεβρουάριο έως το Μάιο». Τώρα οι εσωκομματικοί τριγμοί αναγκάζουν τον κ. Βενιζέλο να εμφανίζεται ως επισπεύδων, επιδιώκοντας να κερδίσει χρόνο και να στρέψει την προσοχή των αμφισβητιών του στην προετοιμασία για το Συνέδριο.
Ακόμη και στενοί του συνεργάτες αναγνωρίζουν ότι «είναι η τελευταία ευκαιρία του Βαγγέλη» αναφερόμενοι στους χειρισμούς του από εδώ και πέρα, τόσο στο θέμα της ψήφισης των μέτρων όσο και σε σχέση με τα εσωκομματικά.
Το στενό του περιβάλλον, εξάλλου, φέρεται να τον έχει προειδοποιήσει ότι οι χειρισμοί του στο θέμα της λίστας Λαγκάρντ «έχει προκαλέσει ζημιά που δύσκολα θα αναστραφεί».
Για το σκοπό αυτό, του εισηγήθηκαν δύο κινήσεις: Η πρώτη είναι το Συνέδριο και η άλλη η ομιλία του στη Βουλή κατά την ψήφιση των μέτρων.
«Ξέχνα το PSI και τα συναφή. Εκείνη την ημέρα πρέπει να βάλεις ένα καθαρό πολιτικό πλαίσιο» του λένε με επιμονή.
Μεταξύ άλλων ο κ. Βενιζέλος έχει στα χέρια του μια εισήγηση πολύ συγκεκριμένη:
Να εξαγγείλει από του βήματος της Βουλής ενεργότερη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. «Χωρίς να έχει προηγηθεί συνεννόηση με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά έστω και αν αυτό θεωρηθεί unfair» -του λένε- πρέπει να πει ότι το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί «την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη» σε 3-4 συγκεκριμένους και νευραλγικούς τομείς, όπως τα έσοδα,και τον πυρήνα του κράτους, δηλαδή είτε το υπουργείο Εσωτερικών είτε το Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
Με άλλα λόγια να ζητήσει να τοποθετηθεί στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (π.χ ο Φίλιππος Σαχινίδης) ως υπουργός Οικονομικών αρμόδιος για τα έσοδα, αλλά να έχει την ευθύνη σε όλα: υφυπουργούς, επικεφαλής ΣΔΟΕ κ.λπ. Αλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ως υπουργός Εσωτερικών με πλήρη και καθετοποιημένη αρμοδιότητα και λόγο κ.ο.κ.
«Διεκδικούμε την ευθύνη. Και ας κριθούμε. Αν σε ένα χρόνο δεν έχουν υπάρξει αποτελέσματα να πάμε σπίτι μας και να κλείσουμε το μαγαζί» λένε χαρακτηριστικά συνεργάτες του κ. Βενιζέλου. Εκτιμούν, δε, ότι το ίδιο θα έπρεπε να ζητήσει και ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης.
Οι θιασώτες της άποψης αυτής, δικαιολογούν την αρχική επιλογή Βενιζέλου τον περασμένο Ιούνιο να επιλέξει χαμηλής πολιτικής εκπροσώπησης στελέχη σε συγκεκριμένους τομείς: «Εμείς επιλέξαμε τομείς ανάπτυξης (Αγροτικής Ανάπτυξης, ΥΠΕΚΑ κ.λπ.) ενώ η ΔΗΜΑΡ το βαθύ κράτος (Δικαιοσύνης κ.λπ.). Ωστόσο, ήταν λάθος η αναλογία» λένε.
«Το ερμαφρόδιτο σχήμα που ακολουθήθηκε στο σχηματισμό κυβέρνησης με εσωτερικές ισορροπίες μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων (άλλος υπουργός, άλλου κόμματος υφυπουργός κ.λπ.) δεν λειτούργησε» προσθέτουν με έμφαση αναγνωρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει πάρει το κόστος συμμετοχής του στην κυβέρνηση χωρίς να μπορεί να προσδοκά σε κεφαλαιοποίηση του».
Οπως όλα δείχνουν πάντως, σε μια τέτοια προοπτική δεν υπολογίζονται παλαιά και έμπειρα στελέχη του κόμματος, (Λοβέρδος, Χρυσοχοΐδης κοκ) αλλά νεότερης γενιάς (Σαχινίδης, Γεννηματά, κ.λπ.).
Δεν έχει γίνει, ωστόσο, ακόμη γνωστό αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συναινεί σε αυτές τις εισηγήσεις.