Έχοντας υποστεί εγκαύματα στο 95% του σώματός του μετά από εργατικό ατύχημα, όταν σημειώθηκε έκρηξη ενώ χειριζόταν μια πολύ εύφλεκτη ουσία, οι πιθανότητες επιβίωσης ενός νεαρού Γάλλου χημικού ήταν ελάχιστες.
Όμως ο Φρανκ Ντιφουρμαντέλ σώθηκε χάρις στη μεταμόσχευση δέρματος από τον δίδυμο αδελφό του, Έρικ σε μια χειρουργική επέμβαση που δεν έχει προηγούμενο στα ιατρικά χρονικά.
Οι χειρουργοί πήραν δέρμα από το κρανίο, την πλάτη και τους μηρούς του Έρικ και το μεταμόσχευσαν στον 33χρονο.
Ο Φρανκ εισήχθη στο νοσοκομείο Σεν Λουί στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 2016 και μέσα σε διάστημα τεσσερισήμιση μηνών υποβλήθηκε συνολικά σε 12 επεμβάσεις.
Η πρώτη μεταμόσχευση έγινε μια εβδομάδα μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Οι δύο αδελφοί χειρουργούνταν την ίδια ώρα από δύο ομάδες χειρουργών και αναισθησιολόγων. Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε την 11η και την 44η ημέρα της νοσηλείας του 33χρονου.
![33χρονος με εγκαύματα στο 95% του σώματός του επέζησε χάρη σε μεταμόσχευση δέρματος από τον δίδυμο αδελφό του | iefimerida.gr 0](/sites/default/files/styles/in_article/public/2017-12/brothers.jpeg?itok=owYDOe9Q)
Ο Φρανκ Ντιφουρμαντέλ και ο δίδυμος αδελφός του Ερικ πριν το ατύχημα
«Σώθηκα σαν από θαύμα χάρη στον αδελφό μου», λέει τώρα. «Σε μεγάλο βαθμό έχω αναρρώσει. Τώρα προσπαθώ να ανακτήσω τη δεξιότητα των δακτύλων μου».
Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε δέρμα από δίδυμο αδελφό για να καλύψει τόσο μεγάλη περιοχή του σώματος, λέει ο επικεφαλής χειρουργός Μορίς Μιμούν. Η μεταμόσχευση δέρματος από ομοζυγωτικό δίδυμο περιορίζει στο ελάχιστο τους κινδύνους να απορρίψει ο οργανισμός του λήπτη το μόσχευμα από ξένον δότη.
«Το γεγονός ότι μοιράζονται το ίδιο DNA επιτρέπει να αποφευχθούν οι κίνδυνοι της απόρριψης. Χρειάστηκε να κινηθούμε, όμως, πολύ γρήγορα επειδή το καμένο δέρμα λειτουργεί ως δηλητήριο για τον ασθενή», είπε ο Μιμούν.
Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο τον περασμένο Φεβρουάριο ο Φρανκ πήγε σε κέντρο αποκατάστασης, όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο. Τώρα συνεχίζει την αποκατάστασή του στο σπίτι του και ελπίζει να επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής με τη σύντροφό του και να γυρίσει στη δουλειά του. Δεν θα ξεχάσει, όμως, ποτέ, όπως λέει, όσα έκανε ο αδελφός του γι΄αυτόν: «Του χρωστάω τη ζωή μου», λέει. «Είναι ο ήρωάς μου».