Για 17η φορά από τον Μάιο του 2022 κατατέθηκε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης της Ελιζαμπέτ Μπορν, μια κατάσταση που έχει καθιερωθεί ως μόνιμος πονοκέφαλος για τον Γάλλο πρόεδρο, Εμανουέλ Μακρόν.
Η Μπορν, για 17η φορά από την άφιξή της στο μέγαρο Ματινιόν, την πρωθυπουργική κατοικία, κλήθηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια σε μια ακόμη πρόταση μομφής, που κατατέθηκε από την αριστερά και καταψηφίστηκε ξανά από την γαλλική εθνοσυνέλευση.
«Δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία στη Βουλή»
Όπως με γλαφυρό τρόπο αποτυπώνει η γαλλική Le Monde, όταν η Μπορν ανεβαίνει στο βήμα της Εθνοσυνέλευσης, κανένα σημάδι κόπωσης δεν διαγράφει το πρόσωπο της, σίγουρη ότι τα «ντεσιμπέλ» των αντιπολιτεύσεων θα ηχήσουν μάταια.
«Δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία στη Βουλή» , διαβεβαιώνει πριν ξεφύγει, για άλλη μια φορά, από την καρατόμηση, η Γαλλίδα πολιτικός.
Τώρα όμως, μετά από μήνες ηχηρών κινητοποιήσεων, με αφορμή την συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, και ένα σημαντικό πολιτικό κόστος που ενδεχομένως, έστω και πρόσκαιρα, συνοδεύει η αδιάλλακτη στάση του κυβερνώντος κόμματος, τα πράγματα δεν είναι εύκολα.
Η φθορά, σημειώνει η γαλλική εφημερίδα, δεν αποκρύπτεται πλέον. Εντείνεται ο θόρυβος ενός κυβερνητικού ανασχηματισμού που θα μπορούσε να κάνει το πρωθυπουργικό μέγαρο να τρέμει.
Με τη σειρά του, ο Εμανουέλ Μακρόν μπορεί να ανανέωσε, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, την εμπιστοσύνη του στην Ελιζαμπέτ Μπορν, ποτέ όμως δεν εξάλειψε πλήρως τυχόν αμφιβολίες και αμφισβήτηση απέναντι στο πρόσωπο της Πρωθυπουργού του, αφήνοντας πάντοτε ένα παράθυρο ανοιχτό, για αλλαγές.
![O Eμανουέλ Μακρόν και στο πλευρό του η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπόρν](/sites/default/files/styles/in_article/public/article-images/2023-06/makron-born.jpg?itok=-a9xe8Fi)
Οι 100 μέρες κατευνασμού του Μακρόν πλησιάζουν στο τέλος
Από την έναρξη της «κρίσης των συντάξεων», ο Μακρόν κινείται με έναν πολύ σφιχτό πολιτικό κορσέ, μέσα σε μια ομίχλη που θα πρέπει να διαλυθεί το αργότερο μέχρι τις 14 Ιουλίου, σημειώνει η Μonde, αναφερόμενη στην ημερομηνία που θα έχουν συμπληρωθεί οι 100 ημέρες κατευνασμού που είχε ανακοινώσει ο Γάλλος πρόεδρος στις 17 Απριλίου.
Ο Γάλλος πρόεδρος, αφού παρέκαμψε την Εθνοσυνέλευση για να περάσει το επίμαχο νομοσχέδιο, είδε τα ποσοστά δημοφιλίας του να πέφτουν στα επίπεδα της περιόδου των «Κίτρινων Γιλέκων», μια πολύ δυσάρεστη ανάμνηση. Τώρα, πιο διακριτικός από ποτέ ποντάρει στην εικόνα του μέσω της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας, στην κλίση του να μιλά και να δουλεύει την καινοτομία και την οικονομική ανάκαμψη με το τεχνοκρατικό- κατά πολλούς αξιόπιστο- ύφος του και πολλές προαναγγελίες. Ο Μακρόν προανήγγειλε αυξήσεις στους μισθούς από τον Σεπτέμβρη στο πλαίσιο των 100 ημερών «συμφιλίωσης, ενότητας, φιλοδοξίας και δράσης στην υπηρεσία της Γαλλίας».
Ο ανασχηματισμός όμως είναι στο τραπέζι. Σαν κίνηση θα μπορούσε να δώσει χρόνο στον Μακρόν, να αντιστρέψει ένα αρνητικό κλίμα. Ανακατεύοντας την τράπουλα, μπορεί να κατευνάσει και να δώσει μια άισθηση επανεκκίνησης. Ο Γάλλος πρόεδρος όμως ξέρει ότι χρειάζεται να παίξει και με αυτά που θεωρεί δυνατά του χαρτιά.
![Φωτογραφία AP](/sites/default/files/styles/in_article/public/article-images/2023-06/makron-solts.jpg?itok=EmMgGLS4)
H Γαλλία που θέλει ο Μακρόν στην Ευρώπη
Ο Μακρόν, έχει βγει μπροστά, με αφορμή την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ξεχωρίζοντας την ανάγκη η ΕΕ να αναβαθμιστεί στρατιωτικά, να θωρακιστεί αμυντικά, να επιτύχει μια πραγματική κοινή πολιτική ασφαλείας, στην οποία η Γαλλία θα πρωταγωνιστεί, με την ενίσχυση του ΝΑΤΟ παράλληλα.
«Τον Δεκέμβριο του 2019 είπα σκληρά λόγια για το ΝΑΤΟ. Μίλησα για εγκεφαλικό θάνατο...Θα μπορούσα να πω σήμερα ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν του ξαναέδωσε ζωή με ηλεκτροσόκ» είπε ο Μακρόν σε ένα φόρουμ για την Ασφάλεια προ ολίγων ημερών.
«Το θέμα είναι να οικοδομήσουμε μια ισχυρή Ευρώπη», πρόσθεσε.
Ο Γάλλος ηγέτης διατύπωσε επίσης την επιθυμία του τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης να συζητήσουν τη βαθύτερη συνεργασία τους ώστε να αποκτήσουν τις δικές τους δυνατότητες κρούσης για την εγγύηση της ασφάλειάς τους. Επίσης, κάλεσε τους Ευρωπαίους υπουργούς Άμυνας να συζητήσουν το θέμα κατά διάρκεια διάσκεψης στο Παρίσι στις 19 Ιουνίου και προέτρεψε τα κράτη-μέλη να αγοράζουν αμυντικό εξοπλισμό ευρωπαϊκής κατασκευής, μια στρατηγική που θα αναβάθμιζε και τον ρόλο της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.
![O Μακρόν σε εργοστάσιο αθλητικών υποδημάτων στην Γαλλία](/sites/default/files/styles/in_article/public/article-images/2023-06/makron-xirapsia-ergazomeni.jpg?itok=Mn82hEyH)
Η στροφή του Μακρόν από το «έθνος των νεοφυών επιχειρήσεων» στην επαναβιομηχάνηση
Από την εποχή της πανδημίας του Covid-19, ο Μακρόν που αγαπά την καινοτομία και της start up, το γυρίζει στην ενίσχυση της μεταποίησης. Προγραμματίζει τρία ταξίδια αυτή την εβδομάδα για να αναδείξει τις πολιτικές του υπέρ της ανταγωνιστικότητας της Γαλλίας, σημείωνε σε δημοσίευμά της η Le Monde.
Έχει ειπωθεί χίλιες φορές ότι η Γαλλία είναι μία από τις πιο αποβιομηχανοποιημένες χώρες της Ευρώπης, έχοντας καταστρέψει «σχεδόν ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας στη μεταποίηση» από το 2000, τόνισε ο Μακρόν παρουσιάζοντας ένα νομοσχέδιο για την «πράσινη βιομηχανία» στο Ελιζέ στις 11 Μαΐου.
Γνωστός περισσότερο για την υπεράσπιση του «start-up nation», την στήριξη των νεοφυών επιχειρήσεων, κάνοντας στροφή πλέον, είπε τον περασμένο μήνα ότι οι βιομηχανικοί τομείς παρέχουν «καλές θέσεις εργασίας» που είναι «καλύτερα αμειβόμενες από άλλες». Δημιουργούν πλούτο και συμβάλλουν στη χρηματοδότηση του γαλλικού κοινωνικού μοντέλου, του «πιο φιλόδοξου» στην Ευρώπη, και των δημόσιων υπηρεσιών σε ολόκληρη τη χώρα, παράγοντα «συνοχής» σύμφωνα με τον Μακρόν, ο οποίος τους θεωρεί επίσης ζωτικής σημασίας «για το κλίμα», επειδή οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις μειώνονται όταν η παραγωγή γίνεται σε τοπικό επίπεδο.
Η μεταποίηση βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο της «εθνικής και ευρωπαϊκής» κυριαρχίας που ο Μακρόν θεωρεί πολύτιμη, ένα στρατηγικό ζήτημα οικονομικής ασφάλειας στο πλαίσιο της επιστροφής του πολέμου στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Εν ολίγοις, μια «οικονομική, πολιτική, περιφερειακή και γεωπολιτική μάχη».
Θα μπορούσε να προστθεί ότι πρόκειται επίσης για ένα εκλογικό ζήτημα. Οι αποβιομηχανοποιημένες περιφέρειες αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την ακροδεξιά, υπογραμμίζει η γαλλική εφημερίδα.