Υπάρχει κάποιο μέρος στον κόσμο που να μην έχει αφήσει το αποτύπωμά του ο άνθρωπος; Η απάντηση είναι «ναι», και πρόκειται για δύο ατόλες στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Σύμφωνα με ερευνητές, πρόκειται για τις κοραλλιογενείς ατόλες Μπίκαρ και Μποκάκ, οι οποίες φαίνεται να παραμένουν «άγριες και ανέγγιχτες». Βρίσκονται κοντά στις Νήσους Μάρσαλ και ενδέχεται να αποτελούν ορισμένα από τα πλέον ανέπαφα οικοσυστήματα που έχουν απομείνει στην ευρύτερη περιοχή, ίσως και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ατόλες Μπίκαρ και Μποκάκ: Ένα από τα πιο ανέπαφα οικοσυστήματα
«Η συγκεκριμένη μελέτη αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη οικολογική καταγραφή των νεοσύστατων Εθνικών Θαλάσσιων Καταφυγίων των ατολών Μπίκαρ και Μποκάκ, καλύπτοντας τα πάντα, από τον ουρανό και τη στεριά μέχρι τα μεγάλα βάθη της θάλασσας. Παράλληλα, αναδεικνύει ορισμένα από τα πιο ανέπαφα οικοσυστήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν στην περιοχή», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ Άλαν Φρίντλαντερ, θαλάσσιος οικολόγος στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης.
«Οι ατόλες Μπίκαρ και Μποκάκ δεν αποτελούν πολύτιμους φυσικούς θησαυρούς μόνο για τις Νήσους Μάρσαλ, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι ένα δώρο από την κοινότητα της ατόλης Ουτίρικ, η οποία εδώ και δεκαετίες προστατεύει με συνέπεια και επαγρύπνηση αυτά τα ευαίσθητα οικοσυστήματα».
Οι Μπίκαρ και Μποκάκ είναι οι βορειότερες ατόλες των Νήσων Μάρσαλ και βρίσκονται σε απόσταση περίπου 72 και 239 μιλίων, αντίστοιχα, από την πλησιέστερη κατοικημένη ατόλη.
Το 2023, η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε μια εκτεταμένη καταγραφή της περιοχής, εξετάζοντας τη στεριά, τη θάλασσα και τον ουρανό. Οι επιστήμονες αξιολόγησαν τους πληθυσμούς των θαλασσοπουλιών και των παρυδάτιων πτηνών, χαρτογράφησαν τη βλάστηση και μελέτησαν τις περιοχές όπου γεννούν οι θαλάσσιες χελώνες, καθώς και τους κοραλλιογενείς υφάλους και τις κοινότητες των ψαριών.
Χρησιμοποιώντας καταδύσεις με αυτόνομες αναπνευστικές συσκευές, υποβρύχιες βιντεοσκοπήσεις, κάμερες μεγάλου βάθους, ακόμη και ένα υποβρύχιο, κατάφεραν να σχηματίσουν μια λεπτομερή εικόνα της βιοποικιλότητας της περιοχής.
Δύο χρόνια αργότερα, τα ευρήματα της έρευνας συνέβαλαν στην ανακήρυξη μιας θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής έκτασης 48.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων γύρω από τις δύο ατόλες. Πρόκειται για την πρώτη εθνική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή της χώρας.
Όσα ανακάλυψαν οι ερευνητές στις δύο ατόλες
«Οι συγκεκριμένες ατόλες διαθέτουν εκτεταμένες αποικίες θαλασσοπουλιών, ώριμη αυτοφυή βλάστηση και ενεργές περιοχές ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών», ανέφερε ο δρ Φρίντλαντερ.
«Παράλληλα, φιλοξενούν μεγάλες βιομάζες ψαριών στους υφάλους και μεγάλους θηρευτές, κοραλλιογενείς υφάλους στην ατόλη Μποκάκ, μεσοφωτικές περιοχές με ιδιαίτερα σύνθετη υποθαλάσσια δομή, καθώς και εκπληκτικά μεγάλη ποικιλία θαλάσσιων οργανισμών στα μεγάλα βάθη, οι οποίοι παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστοι στην επιστήμη».
Και στις δύο ατόλες, οι ερευνητές εντόπισαν 15 αποικίες θαλασσοπουλιών, στις οποίες επιβεβαιώθηκε ή θεωρείται πιθανό ότι πραγματοποιείται αναπαραγωγή. Επιπλέον, κατέγραψαν τουλάχιστον 266 ομάδες ψαριών που ζουν στους κοραλλιογενείς υφάλους, 138 ομάδες ψαριών που κατοικούν σε μεγαλύτερα βάθη και 79 ομάδες ψαριών των βαθιών θαλάσσιων υδάτων.
Συνολικά, καταγράφηκαν 15 ομάδες μεγάλων θηρευτών της ανοιχτής θάλασσας, μεταξύ των οποίων καρχαρίες, μαγιάτικα και ψάρια του είδους wahoo. Από τα είδη που αναγνωρίστηκαν, δύο ενδέχεται να είναι εντελώς νέα για την επιστήμη.
Ωστόσο, η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Marine Science, προειδοποιεί ότι, παρά το γεγονός πως τα συγκεκριμένα οικοσυστήματα βρίσκονται μακριά από κατοικημένες περιοχές, δεν είναι απρόσβλητα από τις ολοένα αυξανόμενες επιπτώσεις της παγκόσμιας περιβαλλοντικής αλλαγής.
Η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών, η λεύκανση των κοραλλιών, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και οι μεταβολές στην παραγωγικότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο ακόμη και τους πιο απομονωμένους τροπικούς υφάλους του πλανήτη.