Σε άρθρο του στην Athens Voice, με τίτλο «Φρουρά, φρουρά...» ο δημοσιογράφοςΠαντελής Καψής σχολιάζει τις εξελίξεις στην υπόθεση των Τεμπών και τη γιγαντιαία, όπως την χαρακτηρίζει, επιχείρηση παραπληροφόρησης, ενώ αναφέρεται και στην παραπομπή της δημοσιογράφου του iefimerida, Σοφίας Γιαννακά, στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, επειδή αρθρογράφησε για την Μαρία Καρυστιανού.
Στο άρθρο του ο Παντελής Καψής αναφέρεται στην έκθεση Δέδε και τον πρόεδρο του δικηγορικού συλλόγου Δημήτρη Βερβεσό, λέγοντας χαρακτηριστικά «Την προηγούμενη εβδομάδα χάσαμε το ξυλόλιο». Και προσθέτει, αναφερόμενος στο θέμα του Πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ για την Σοφία Γιαννακά:
«Σε αυτό ίσως μας βοηθήσει και η άλλη υπόθεση που ήρθε στη δημοσιότητα αυτή την εβδομάδα, η παραπομπή της κ. Γιαννακά στο πειθαρχικό συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών. Πρόκειται για μια γελοία ιστορία που εκθέτει την Ένωση, μας αφορά ωστόσο όλους. Όταν ένα επίσημο όργανο του επαγγελματικού σωματείου των δημοσιογράφων επιχειρεί να επιβάλει λογοκρισία, τι εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε στην ενημέρωση;
Εξ ίσου μεγάλο ενδιαφέρον όμως έχει η δικαιολογία την οποία επικαλέστηκε το εν λόγω όργανο. Η κ. Γιαννακά βρέθηκε κατηγορούμενη επειδή άσκησε κριτική χωρίς να παίρνει υπόψη της «την γενική κοινωνική απαίτηση για δικαιοσύνη, καθώς και τον αγώνα μιας μάνας για δικαίωση και τιμωρία των ενόχων». Εδώ στην πραγματικότητα οι συντάκτες επικαλούνται τον γενικό κανόνα ο οποίος ισχύει στα σόσιαλ μίντια: όποιος τολμήσει να αντισταθεί στο ρεύμα, όποιος εκφράσει μια άποψη που δεν συμβαδίζει με την επικρατούσα αλήθεια, γίνεται αμέσως εξοβελιστέος. Όχι μόνο οι απόψεις του αλλά και ο ίδιος προσωπικά. Όταν κάποιοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αφήγημα της συγκάλυψης βρέθηκαν να λοιδορούνται άγρια όχι μόνο από τα τρολ αλλά και από σοβαρούς υποτίθεται σχολιαστές. Αν ήταν ειδικοί και τολμούσαν να διατυπώσουν μια άλλη θεωρία για τη φωτιά χαρακτηρίζονταν άσχετοι και επιστημονικά ανεπαρκείς. Όποιοι πάλι τους φιλοξενούσαν ήταν αυτοδίκαια «φρουρά» και τσιράκια του Μητσοτάκη, όλοι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα διαδικτυακής τρομοκρατίας μέσα στο οποίο ανθούσε κάθε είδους συνωμοσιολογία. Η χαρά της Ζωής και του Βελόπουλου κι από κοντά όλων όσοι θεώρησαν τα Τέμπη ευκαιρία για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Είδαμε ποιοι βγήκαν χαμένοι...»